บทที่ 427 ศิษย์พี่ ข้าก็อยากเรียกท่านว่าสามีเหมือนกัน

เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่หนักแน่นและออกมาจากใจจริงของศิษย์พี่หญิงและศิษย์น้องหญิง เจียงหย่วนก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่งได้

ดังนั้นเขาจึงพยักหน้า และเอ่ยตอบเสียงเบา "อืม ข้าย่อมไม่มีความเห็นขัดข้อง ขอเพียงพวกเจ้าสามารถรับได้ก็พอ"

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ บนใบหน้าของทั้งสองก็เผยให้เห็นถึงความปีติยินดีที่ล้นปรี่ออกมา แม้การต่อสู้แย่งชิงระหว่างพวกนางจะไม่มีผลแพ้ชนะ ทว่าผลลัพธ์ในตอนนี้ถือว่าดีที่สุดแล้ว โลกที่ไม่มีใครต้องเจ็บปวดได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

ทว่าในวินาทีต่อมา น้ำเสียงของเจี้ยนเมิ่งหลิงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัย นางมองไปที่ศิษย์พี่ของตน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน "ศิษย์พี่ ในเมื่อท่านรับน้ำใจของพวกเราแล้ว นั่นหมายความว่าพวกเราสามารถก้าวไปสู่ขั้นต่อไปได้แล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ?"

"ศิษย์น้องอย่างข้ารอคอยให้ถึงวันนี้มาเนิ่นนานแล้วนะเจ้าคะ"