บทที่ 448 ใครคือผู้ล่า ใครคือเหยื่อ

เขาสะบัดมือเบาๆ ท่ามกลางสายตาที่ตื่นเต้นดีใจของพวกนาง เขาเอ่ยเตือนว่า

"เอาล่ะ ต่อจากนี้ข้าจะหาเวลามาใช้เวลาอยู่กับพวกเจ้า ส่วนตอนนี้ต้องขอโทษด้วย ข้ายังมีเรื่องที่ต้องจัดการอยู่"

ทั้งสองคนต่างเข้าใจดีว่าความรีบร้อนเกินไปย่อมไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดี จึงพากันพยักหน้าตกลง

และให้เขาไปจัดการธุระของตนด้วยความสบายใจ

ต่อเรื่องนี้ เจียงหย่วนพยักหน้ารับ จากนั้นก็หายวับไปจากที่เดิม