บทที่ 476 ช่างน่าคิดถึงจริงๆ

บางทีแม่หนูน้อยคนนี้คงไม่อยากลงจากตัวเจียงหย่วนเสียแล้ว คิดแต่จะทำตัวเป็นเครื่องรางห้อยติดตัวเขาตลอดเวลา

ไม่นานนัก ป๋ายอวิ๋นเสวี่ยในร่างเด็กสาวและคนอื่นๆ ก็ทยอยกันมาถึง เจียงหย่วนก็มอบอ้อมกอดให้พวกนางคนละทีเช่นกัน

ผ่านไปครู่หนึ่ง หญิงสาวทั้งสิบเอ็ดคนซึ่งรวมถึงชางหลานด้วย ก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่

ภายในตำหนักที่แต่เดิมเงียบสงบ พลันคึกคักขึ้นมาในทันที

บรรดาสาวๆ ต่างส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ทว่าสายตาทุกคู่ล้วนจับจ้องไปที่เจียงหย่วน