บทที่ 489 ฮวาหลิงต๋าผู้สมหวัง

เมื่อเห็นว่าฮวาหลิงต๋าสามารถคิดตกผลึกได้ เจียงหย่วนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในใจ

เพราะพูดตามตรง เขาก็ไม่ได้มีความคิดในเชิงชู้สาวกับเด็กสาวตรงหน้าจริงๆ

เรียกได้ว่าหากไม่ได้บังเอิญไปพบเจอนางเข้า เจียงหย่วนก็เกือบจะลืมการมีตัวตนของนางไปเสียแล้ว

ดังนั้นเมื่อรู้ว่าเด็กสาวตรงหน้ามีความคิดที่แปลกไปจากเดิมต่อเขา ในสัญชาตญาณแรกของเขาจึงเป็นการปฏิเสธ