บทที่ 510 เมื่อเขาผ่านทัณฑ์อัสนีสำเร็จ ก็คือวันตายของเจ้าพวกนี้!

ห่างจากขอบเขตเซียนสวรรค์ที่เขาถวิลหา ก็เหลือเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

เรื่องที่สอง คือเจียงหย่วนสามารถใช้พลังแห่งคำสัตย์สิบหกอักษรได้อย่างช่ำชอง ศัตรูรุกเราถอย ศัตรูหยุดเรารบกวน ศัตรูเหนื่อยล้าเราโจมตี ศัตรูถอยเราติดตาม เรียกได้ว่าเขาได้นำกลยุทธ์กองโจรมาใช้อย่างถึงพริกถึงขิง ทำให้พวกมารนอกอาณาจักรที่ถูกเขาเล่นงานจนตายไปนั้นต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส พวกมันไม่เคยพบเห็น "ปลาไหล" ที่ลื่นไหลเช่นนี้มาก่อน ทุกครั้งล้วนขาดไปเพียงนิดเดียว ทุกครั้งล้วนเฉียดไปเพียงนิดเดียว! แต่เพียงนิดเดียวนี้เอง ที่ทำให้พวกมันได้แต่จ้องมองแต่ไม่อาจสัมผัสได้ แถมยังต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสมด้วยการสูญเสียพวกพ้องไปมากมาย

เรื่องนี้ทำให้ "จักรพรรดิ" โกรธกริ้วเป็นอย่างมาก และสั่งให้พวกมันรีบตามหา "หนู" ตัวปัญหาที่น่ารังเกียจนี้ให้พบ แล้วกำจัดทิ้งเสียให้สิ้นซาก! ไม่อย่างนั้นพวกมันคงได้เจอดีแน่! ดังนั้นการกระทำของพวกมารนอกอาณาจักรจึงทวีความบ้าคลั่งยิ่งขึ้น ราวกับมองใครก็ขวางหูขวางตาไปหมด

การกระทำของพวกมารนอกอาณาจักรย่อมอยู่ในสายตาของเจียงหย่วนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดอย่างชัดเจน เขาเงียบเชียบกลับเข้าสู่โลกชางหลาน เพื่อเตรียมตัวทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเซียนทองคำ การจะทะลวงสู่ขอบเขตเซียนทองคำ เจียงหย่วนได้เตรียมการทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้เอาไว้แล้ว รวมไปถึงการตระหนักว่าหลังจากทะลวงระดับพลังแล้ว การเคลื่อนไหวที่ใหญ่หลวงนี้ย่อมดึงดูดความสนใจของพวกมารนอกอาณาจักรได้อย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น เขาจะต้องเผชิญหน้ากับกองทัพมารนอกอาณาจักรที่มีจำนวนและขนาดมหึมา ทว่าในยามนั้น จะไม่ใช่พวกมันที่ไล่ตามเขา แต่จะเป็นเขาที่ไล่ล่าพวกมันแทน