บทที่ 515 กลับบ้าน

ในช่วงเริ่มต้น งานเลี้ยงคึกคักมากจริง ๆ

แต่ไม่รู้ว่าใครเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า

“ถึงเวลาเข้าสู่ขั้นต่อไปแล้ว”

จากนั้นเจียงหย่วนก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งจ้องมองด้วยสายตาราวกับหมาป่าและเสือที่หิวโหย

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาเหล่านี้ เขาเพียงดื่มสุราเซียนในจอกจนหมดอย่างเงียบ ๆ