บทที่ 107 เถาไอวี่: โตเกียวจ๋า พี่มาแล้ววว!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สิ่งแรกที่หลินมู่หยางทำหลังตื่นนอนก็ยังคงเป็นการออกตรวจตราต้นไม้ในค่ายเหมือนเดิม เขาถือไม้บรรทัดคอยวัดและจดบันทึกข้อมูลอย่างละเอียด

เริ่มจากกลุ่มทดลองที่ใช้น้ำยาเหนี่ยวนำเบอร์ 2 ก่อนเลย

แค่เดินเข้าไปใกล้ๆ ก็เห็นความผิดปกติแล้ว

ซีบัคธอร์นที่เมื่อวานยังสูงไล่เลี่ยกัน วันนี้กลับมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด

เขานั่งยองๆ หน้ากลุ่มทดลองทั้งห้าต้นนั้น วัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงสามรอบ