บทที่ 121 หลิวซวี่ตงหนุ่มแอฟริกา

เสียงโวยวายของเสี่ยวจ้าว เรียกความสนใจจากทุกคนให้หันมามองเป็นตาเดียว

หลิวซวี่ตงที่กำลังเคี้ยวผลไม้ชิ้นสุดท้ายแก้มตุ่ย ชะงักกึกทันที ก้มลงมองหลังมือตัวเอง

มาอยู่ทะเลทรายตั้งหลายวัน ผิวเขาก็คล้ำขึ้นจากตอนแรกสเตปนึงอยู่แล้ว ในความคิดเขา มันก็ไม่ได้ต่างจากเดิมตรงไหนนี่นา

"จริงดิ?" เขาพลิกมือดูไปมาสองรอบ "ฉันว่ามันก็เหมือนเดิมนะ"

เสี่ยวจ้าวชะโงกหน้าเข้ามา เอาแขนตัวเองมาเทียบกับแขนเขา เงียบไปห้าวินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก: "ต้าหลิว นายดำกว่าฉันอีกว่ะ"