บทที่ 138 เจ้าพี่นิ้วกลาง: เตรียมตัวเผ่นกลับซู่ตู

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสางดี ในค่ายก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้ว

เสียงรูดซิปเต็นท์ เสียงฝีเท้า เสียงถังน้ำเหล็กกระทบกัน ดังแว่วมาตามทางเดินระหว่างเต็นท์

บางคนนั่งยองๆ ล้างหน้าอยู่ริมบ่อน้ำ บางคนก็เริ่มแทะขนมปังเป็นมื้อเช้าแล้ว

เสี่ยวเถียนซินยืนบิดขี้เกียจอยู่ข้างต้นซีบัคธอร์น ทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าที่ยังสว่างไม่เต็มที่ พึมพำเบาๆ: "เช้าวันสุดท้ายแล้วสินะ"

วันนี้คือวันสุดท้าย