บทที่ 148 เส้นผม: ข้ามาแล้ว ข้าก็ไปแล้ว

ทุกคนมองเสิ่นเล่อเล่อที่ทำหน้ามุ่งมั่น ยังไงวันนี้ก็ต้องกินให้ได้ แล้วก็หันไปมองเสิ่นฮ่าวเป็นตาเดียว

เสิ่นฮ่าวก็ทำได้แค่เกลี้ยกล่อมต่อไป ขืนวันนี้เสิ่นเล่อเล่อได้กินผลซีบัคธอร์นจนกลายเป็น 'เล่อเล่อคนดำ' ล่ะก็ ตัวต้นเหตุอย่างเขาคงโดนพ่อแม่แพ็กคู่จัดชุดใหญ่ไฟกะพริบแน่ๆ

เขาก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว ยืนอยู่ตรงหน้าเสิ่นเล่อเล่อ ก้มตัวลง พยายามหว่านล้อมเฮือกสุดท้าย:

"เล่อเล่อ ฟังพี่นะ ผลซีบัคธอร์นมันไม่อร่อยเท่าเค้กจริงๆ เดี๋ยวเราค่อยไปกินเค้กกันดีไหม?"

"พี่เคยกินผลซีบัคธอร์นเหรอ?" เสิ่นเล่อเล่อเงยหน้าถาม ตาแป๋วเป็นประกาย