บทที่ 155 เถาไอวี่: ข้าก็แค่เด็กส่งของธรรมดาๆ คนนึง

หลุมทิ้งขยะหลังสถาบันวิจัยลับ ชานเมืองปารีส

ที่นี่คือจุดรวมพลของสารพัดขยะจากสถาบันวิจัยลับ ทั้งสารเคมีเข้มข้น ตัวอย่างที่ปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีอ่อนๆ ขยะชีวภาพ และเศษแก้วแตกๆ

ขยะพวกนี้ถูกเททับถมกันเป็นชั้นๆ อยู่ก้นหลุม การทำความสะอาดครั้งล่าสุดก็ปาเข้าไปเมื่อปีที่แล้วนู่น และกว่าจะมีการทำความสะอาดครั้งต่อไปก็ต้องรออีกตั้งครึ่งปี

รากของเถาไอวี่ที่ต้องรีบหาดินเพื่อดูดซับสารอาหาร ถูกกระตุ้นด้วยแรงโน้มถ่วง รากแก้วของมันจึงพยายามชอนไชลึกลงไป

เศษกระจกแหลมคมบาดผิวรากจนเป็นแผล น้ำเลี้ยงค่อยๆ ซึมออกมา แถมเนื้อเยื่อที่โผล่พ้นเปลือกยังถูกสารเคมีตกค้างกัดกร่อนอีก