บทที่ 165 หม้อข้าวหม้อแกงลิง: ใช่แล้ว หนูคือน้องหมูไง

เสิ่นเล่อเล่อวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน ไม่นานก็อุ้มกระถางต้นไม้เล็กๆ สองใบวิ่งออกมา

เธอวิ่งมาหยุดตรงหน้าหลินมู่หยาง แล้วค่อยๆ ยื่นกระถางต้นไม้ให้เขาอย่างระมัดระวัง

หลินมู่หยางรับกระถางมาดู อ๋อ ที่แท้น้องหมูที่เสิ่นเล่อเล่อพูดถึง ก็คือต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิงนี่เอง

เขาเคยเห็นแต่ในรูป นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นของจริง

ใบของมันเริ่มเหลือง ขอบใบม้วนงอ กระเปาะดักแมลงที่ปลายใบอันบนสุดเหี่ยวแฟบจนหดตัว