บทที่ 184 โครงการยกระดับสถาบันวิจัย

หลินมู่หยางยืนอยู่หน้าประตูสวนเห็ดยักษ์ มองตามหลังเสี่ยวขุยและหยวี่เฟยที่วิ่งเตลิดเปิดเปิงไปไกลลิบ เมื่อกี้เขาแค่แกล้งแหย่เล่นไปงั้นแหละ

การทดลองครั้งแรกจะไปทำกับคนได้ยังไงเล่า อย่างน้อยก็ต้องทดลองกับสัตว์ให้ชัวร์ก่อนสิ

สายตาของเขาไปสะดุดเข้ากับลูกหมูน้อยที่โดนล่ามเชือกไว้กับเสาไม่ไกลนัก

มันกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในร่มไม้ หูขยับกระดิกเป็นระยะๆ เพื่อไล่แมลงวันที่บินมากวนใจ

เขาเดินเข้าไปนั่งยองๆ ก้มลงสำรวจบาดแผลบนตัวมันอย่างละเอียด