บทที่ 186 เสี่ยวขุยผู้ถูกรังเกียจ

เสี่ยวขุยจ้องต้นไม้ขี้ตกใจด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่มันก็รังเกียจเธอเหรอเนี่ย!

เธอเดินฟึดฟัดเข้าไปเอานิ้วจิ้มใบที่หุบแน่นของมัน แต่คราวนี้มันไม่ได้กรีดร้องโหยหวนเหมือนทุกที ทำแค่ส่งเสียง "อื้อ" ต่ำๆ ในลำคอแทน

เสี่ยวขุยทำหน้าเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก หยวี่เฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ อยากจะเข้าไปปลอบใจใจจะขาด แต่กลิ่นเหม็นเน่าที่แผ่รังสีออกมาจากตัวเสี่ยวขุยนี่มันชวนให้อ้วกพุ่งเกินกว่าจะทนไหว

เลยทำได้แค่ยืนแพนกล้องถ่ายไลฟ์สดอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ

เสี่ยวขุย: "นี่แกก็รังเกียจฉันเหมือนกันเหรอ?"