บทที่ 196 พนักงานดับเพลิงบาดเจ็บสาหัส

สำหรับลู่ซิงเหมียน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมานี้ มันช่างยาวนานราวกับเข็มนาฬิกาเดินช้าลง

เธอแทบจะนั่งนับวินาทีรอเวลา เพื่อจะได้เห็นรอยแผลเป็นบนร่างกายตัวเองหายไปซะที

ถึงใจหนึ่งจะแอบหวั่นว่าการรักษาอาจจะล้มเหลว หรือแผลเป็นอาจจะไม่หายสนิท แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวอาจารย์หลินผู้เคร่งขรึมและเสี่ยวขุย

ลู่ซิงเหมียนกลับมานั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะทดลองอีกครั้ง คราวนี้เธอเกร็งกว่าเมื่อวานซะอีก ใจมันตุ๊มๆ ต่อมๆ กลัวผลลัพธ์จะออกมาไม่เป็นอย่างที่หวัง

เสี่ยวขุยดูออกว่าเธอกังวล เลยเดินเข้าไปกุมมือเธอเบาๆ กระซิบปลอบใจ: "ไม่ต้องกลัวนะ เชื่อใจพี่ชายฉันเถอะ"