บทที่ 214 ดอกลำโพง: ฉันก็ร้องเพลงเป็นนะ

ดึกดื่นค่อนคืน ดวงจันทร์คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก แต่ดวงดาวนับล้านยังคงทอประกายระยิบระยับอยู่เต็มท้องฟ้า

กองไฟค่อยๆ มอดดับลง ผู้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางเริ่มง่วงนอน จึงพากันถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ก่อนจะแยกย้ายกลับเข้าเต็นท์ไปพักผ่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น ทีมงานของอู่เทาตื่นกันตั้งแต่เช้าตรู่ เริ่มตรวจเช็กเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ

พ่อครัวเริ่มลงมือทำอาหารเช้า แคมป์ที่เคยเงียบสงบกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นวันใหม่

สิ่งแรกที่หลินมู่หยางทำหลังจากตื่นนอนคือตรงดิ่งไปที่โกดัง จัดการฉีดพ่นน้ำยาผสมระหว่างสารกระตุ้นกับน้ำยาเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเป็นรอบสุดท้ายให้กับต้นกล้าทุกต้น เพื่อให้แน่ใจว่าพวกมันจะรอดชีวิตจากความร้อนระอุในทะเลทรายได้