บทที่ 226 หลิวซูถง: สเมิร์ฟ!

หลังจากกินข้าวเสร็จ หลินมู่หยางก็จงใจตัดว่านหางจระเข้มามอบให้อู๋หลินชิ้นหนึ่ง

"ตอนอาบน้ำให้เสี่ยวถง ก็เอาอันนี้ละลายลงไปในน้ำด้วยนะครับ อาบเสร็จพอตกกลางคืน ผิวของแกก็จะเรืองแสงสีฟ้าออกมาเอง แต่ระวังนิดนึงนะครับ อย่าให้แกเอาเข้าปากล่ะ"

อู๋หลินได้ยินดังนั้น ก็ตกใจ: "มันมีพิษเหรอคะ?"

"เปล่าครับ" หลินมู่หยางรีบอธิบาย: "ว่านหางจระเข้มันมีฤทธิ์เป็นยาระบายอ่อนๆ น่ะครับ ยิ่งเป็นต้นที่ผมปลูก ฤทธิ์มันก็จะยิ่งแรงขึ้นไปอีก"

อู๋หลินเข้าใจความหมายทันที แล้วก็รับว่านหางจระเข้ชิ้นนั้นมา