บทที่ 103 ชำระหนี้เลือดสามสิบปี

บ่ายสองโมงครึ่ง หอประชุมใหญ่รัฐบาลมณฑล

ประตูหอประชุมถูกผลักเปิดออก เลนส์กล้องจากสื่อมวลชนนานาชาติทั้งสิบสองสำนักหันขวับไปที่ทางเข้า แสงแฟลชสว่างวาบต่อเนื่องจนแทบจะทำให้คนตาพร่า

หลี่เฉาเดินนำหน้า เขาสวมเสื้อแจ็กเกตทำงานสีน้ำเงินเข้ม จ้าวหงจวินคลุมเสื้อโค้ตทหารเดินอยู่ทางซ้าย เหอเจี้ยนกั๋วหิ้วกระเป๋าเอกสารเดินอยู่ทางขวา ทั้งสามคนก้าวยาวๆ ไปที่โต๊ะยาวบนเวที เลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลง

ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะยาว ยามาโมโตะ ทาโร่ และ มัตสึดะ คาซึฮิโกะ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ยามาโมโตะ ทาโร่ เปลี่ยนมาใส่ชุดสูทสีดำสนิท สองมือประสานกันวางบนโต๊ะ ข้อนิ้วขาวซีด มัตสึดะ คาซึฮิโกะ นั่งก้มหน้าอยู่ข้างๆ จ้องมองลายไม้บนโต๊ะ

ณ ที่นั่งสำหรับพยาน ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน และ มารี ดูปอง เปิดสมุดบันทึกและดึงปลอกปากกาหมึกซึมออก เหอเจี้ยนกั๋วล้วงนาฬิกาพกออกมาดู "บ่ายสองโมงสามสิบนาที" เหอเจี้ยนกั๋วเก็บนาฬิกาลงกระเป๋า จ้องมองไปฝั่งตรงข้าม "ทูตพิเศษยามาโมโตะ เส้นตายยี่สิบสี่ชั่วโมงสิ้นสุดลงแล้ว คุณได้รับอำนาจการตัดสินใจจากโตเกียวแล้วหรือยัง?"