บทที่ 119 ปล้นกันชัดๆ!

"ไม่ได้ไม่พอ แต่เรียกว่ามากเกินไปต่างหาก!" เฉินเสวียหมิงปัดมือของหลี่เฉาที่ยื่นเข้ามาประคองออก แล้วเดินดุ่มๆ ตรงไปยังโต๊ะโลหะยาว

เฉินเสวียหมิงยื่นใบผลการตรวจสอบที่ยังอุ่นด้วยความร้อนจากเครื่องพิมพ์ส่งให้โจวเจิ้งกั๋ว

โจวเจิ้งกั๋ววางกระบอกน้ำลง แล้วหยิบใบผลการตรวจสอบขึ้นมาดู บนกระดาษเต็มไปด้วยกราฟเส้นกราฟและสัญลักษณ์ทางเคมีที่ซับซ้อน โจวเจิ้งกั๋วมองแวบหนึ่งแล้วขมวดคิ้ว

"เหล่าเฉิน เราคบกันมาสามสิบปีแล้ว เลิกพูดจาเป็นปริศนาได้แล้ว" โจวเจิ้งกั๋วดันใบรายงานกลับไป "พูดภาษาคนมาเถอะ แร่ทังสเตนชุดนี้มันเกรดไหนกันแน่?"

เฉินเสวียหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก ใช้สองมือยันโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้า