บทที่ 139 ใช้ได้ดีเหลือเกิน

เวลาถูกบีบอัดอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางประกายไฟจากการเชื่อมเหล็ก ตลอดวันคืนที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครได้หลับตาพักผ่อนอย่างเต็มที่เลยแม้แต่คนเดียว เมื่อนอตกำลังสูงตัวสุดท้ายถูกประแจทอร์คขันจนส่งเสียงคลิกอย่างถนัดชัดเจน หอแยกเอทิลีนสูงเจ็ดสิบเมตรก็ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นที่รกร้างอย่างสมบูรณ์ เปลือกสแตนเลสสีเงินเทาสะท้อนแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องมาอย่างแสบตา แต่ไม่มีใครเฉลิมฉลอง เพราะทุกคนรู้ดีว่าการตั้งเสาขึ้นมาเป็นเพียงแค่ก้าวแรกเท่านั้น

เจ็ดวันหลังจากนี้ คือช่วงเวลาแห่งการปรับจูนในระดับนรกที่ทรมานยิ่งกว่าการก่อสร้างเสียอีก ไนโตรเจนที่ใช้แทนที่ต้องมีความบริสุทธิ์สูงถึงเก้าสิบเก้าจุดเก้าเปอร์เซ็นต์ ไม่เช่นนั้นทันทีที่เริ่มเดินเครื่อง ทุกอย่างจะมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน ต้องทำการทดสอบแรงดันอากาศในระบบทั้งหมดให้สูงกว่าค่าที่ออกแบบไว้ถึงหนึ่งจุดห้าเท่า เพื่อตรวจสอบรอยรั่วตามหน้าแปลนและแนวเชื่อมทุกจุด การทดลองเดินเครื่องด้วยน้ำ การอุ่นท่อด้วยไอน้ำ การอบเตา... ซูฮุ่ยหลันนำทีมเทคนิคเร่งมือดำเนินการแต่ละขั้นตอนราวกับคนบ้า ทีมงานตรวจสอบรอยเชื่อมด้วยรังสีทำการตรวจเช็กแนวเชื่อมสำคัญทุกจุดอย่างละเอียด และมีอัตราผ่านในครั้งแรกสูงถึงเก้าสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ ส่วนที่ไม่ผ่านจะถูกสกัดออกและเชื่อมใหม่ทันทีจนกว่าจะผ่าน

จ้าวหงจวินสั่งการให้ทหารหนึ่งกองร้อยเข้าควบคุมดูแลความปลอดภัยอย่างเต็มรูปแบบ เช้าตรู่วันที่ยี่สิบสาม การปรับจูนเสร็จสิ้น วงจรป้องกันความปลอดภัยทุกจุดได้รับการยืนยันว่าพร้อมใช้งาน ภายในห้องควบคุม ซูฮุ่ยหลันกดปุ่มสตาร์ตด้วยมือที่สั่นเทาอย่างสุดแรง

คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไป เริ่มแรกคือเสียงครางต่ำของพัดลมดูดอากาศที่เริ่มทำงานอย่างรุนแรง ตามมาด้วยไอน้ำแรงดันสูงที่พุ่งเข้าสู่เตาเผาแยกเอทิลีนขนาดมหึมาพร้อมเสียงหวีดหวิว และการเป่าทำความสะอาดท่อจนส่งเสียงคำรามดังสนั่น โครม อสูรกายเหล็กกล้าสูงเจ็ดสิบเมตรตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

ภายในท่อโลหะผสมขนาดใหญ่ ส่งเสียงคำรามกึกก้องของของเหลวอุณหภูมิสูงที่ไหลทะลักด้วยความเร็วสูง บนหน้าจอหลัก ไฟแสดงสถานะแถวแล้วแถวเล่าสว่างขึ้นเป็นสีเขียวมรกตที่แสดงถึงความสำเร็จราวกับตัวต่อโดมิโน "ความเร็วรอบของคอมเพรสเซอร์ก๊าซแยกเอทิลีนได้ตามมาตรฐาน ทำงานคงที่ที่สามพันหกร้อยรอบต่อนาที”