บทที่ 185 อยากร่วมทุนงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!

กลุ่มไรน์ ห้องปฏิบัติการวัสดุชั้นใต้ดิน สำนักงานใหญ่โฟล์คสวาเกน

เสียงสัญญาณเตือนภัยอันแสบแก้วหูยังคงดังก้องอย่างต่อเนื่อง ฮันส์ไม่สนใจที่จะเช็ดคราบกาแฟบนเสื้อกาวน์ เขาคว้าโทรศัพท์สายตรงสีแดงแบบเข้ารหัสที่อยู่ข้างแท่นควบคุมขึ้นมา แล้วใช้นิ้วรัวกดแป้นหมุนหมายเลขอย่างบ้าคลั่ง

ฮันส์ต่อสายตรงส่วนตัวถึงอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา

เรียนจบมาสิบห้าปี เขาเคยใช้สายนี้แค่สามครั้ง และทุกครั้งล้วนหมายถึงอุบัติการณ์ครั้งใหญ่ที่มากพอจะพลิกโฉมหน้าของวงการได้เลย

เมื่อรับสาย ปลายสายก็มีเสียงอันเกรี้ยวกราดที่แฝงไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดจากการตื่นนอนของวิลเลียมส์ดังขึ้น