บทที่ 187 จับหนู

ภาพบนหน้าจอตัดไปยังพื้นที่ทิ้งขยะอุตสาหกรรมทางตอนเหนือของบริษัทเครื่องจักรหนักหนิงชวน

ท้องฟ้ามืดมิด ฝนตกลงมาหนักขึ้นเรื่อยๆ

พื้นที่ทิ้งขยะทางตอนเหนือเป็นลานกลางแจ้งที่โรงงานใช้จัดการกับเศษเหล็กและกากแร่ ปกติจะมีแค่รถดัมพ์เก่าๆ ไม่กี่คันจอดอยู่ในปลักโคลน ลำแสงจากไฟสปอตไลต์ถูกม่านฝนสาดกระทบจนแตกกระจาย

รถดูดสิ่งปฏิกูลติดป้ายทะเบียนท้องถิ่นคันหนึ่งค่อยๆ ขับมาจอดที่รอบนอกของพื้นที่ทิ้งขยะ คนขับสวมเสื้อกันฝนสีน้ำเงินเข้มเก่าคร่ำคร่ากระโดดลงจากห้องโดยสาร เขาสวมหน้ากากอนามัยหนาเตอะ ลากสายยางเส้นหนึ่งออกมา ทำท่าทีเหมือนกำลังทำความสะอาดคูน้ำ

ชายอีกคนที่สวมชุดพนักงานทำความสะอาดเดินอ้อมมาจากท้ายรถ เขาเข็นรถเข็นเหล็ก ก้มหน้าเดินตรงไปยังบ่อหมายเลขห้าซึ่งเป็นที่กองเศษวัสดุจากการตัดเฉือน