บทที่ 200 ทุนสำรองประเทศของพวกแก ก็อยู่ในแผนเหมือนกัน

"ท่านทูตหลี่ พวกเราซุ่มโจมตีก็จริง แต่ฝั่งนั้นยกกองพลทหารม้าหุ้มเกราะมาถึงสองกองพลเลยนะ! บัญชีล่องหนที่เมืองท่าใต้พวกนั้น ยังจะยันไหวอยู่หรือเปล่า?"

จ้าวหงจวินจ้องมองแถบกระดาษที่พ่นออกมาจากเครื่องโทรพิมพ์ คิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม

หลี่เฉาไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองกองรายงานที่ดูเหมือนเศษกระดาษเหล่านั้นเลย

เขาลากเก้าอี้ไม้มา นั่งกางขาอย่างผ่าเผยอยู่หน้าโต๊ะยาว เสียง "คลิก" ดังขึ้นเมื่อเขาปลดล็อกกระเป๋าเดินทางกันแม่เหล็กสีดำใบนั้น

เขาใช้มือข้างเดียวสะบัดแผ่นแผนผังที่พับอยู่ออก แล้วกางแผ่ลงบนโต๊ะ