บทที่ 204 ปล้นสะดม

ตัวแทนจากกระทรวงการคลังของญี่ปุ่นถึงกับอึ้งไป “นี่... พวกคุณแอบอ้างชื่อวอลล์สตรีท...”

“ระวังคำพูดของคุณด้วยครับ” ซุนฟู่เฉียงขัดจังหวะ “นี่เรียกว่า ‘การปรับโครงสร้างทางการเงินร่วมระหว่างประเทศ’ หนี้สินหนึ่งหมื่นแปดพันเจ็ดร้อยล้านดอลลาร์ของบริษัททั้งสิบสี่แห่ง มีหลายหมื่นล้านที่เป็นเงินที่เจ็ดวาณิชธนกิจยักษ์ใหญ่เพิ่งจะกวาดรายได้มาจากตลาดเมื่อวานนี้”

ซุนฟู่เฉียงใช้สองมือยันขอบโต๊ะ จ้องเขม็งไปยังเจ้าหน้าที่ชำระบัญชีและเจ้าหน้าที่รัฐบาลญี่ปุ่น “คลังของประเทศพวกคุณสองประเทศ ตอนนี้คงไม่สามารถควักเงินสดหมื่นกว่าล้านมาจ่ายให้วอลล์สตรีทได้ใช่ไหมล่ะครับ? หากไม่ยอมให้กองทุนที่วอลล์สตรีทถือหุ้นอยู่กองนี้เข้ามารับช่วงต่ออย่างราบรื่นและกลับมาทำกำไรได้ ผลกำไรหลายหมื่นล้านในบัญชีของเจ็ดวาณิชธนกิจยักษ์ใหญ่ ก็จะเป็นแค่ใบแจ้งหนี้ที่ไม่มีวันขึ้นเงินได้”

เหงื่อเย็นผุดซึมออกมาบนหน้าผากของเจ้าหน้าที่ชำระบัญชี

ซุนฟู่เฉียงยังคงแทงใจดำต่อ “ประเทศมังกรไม่เพียงแต่จัดหาเงินสดเพื่อเข้ามาแยกหนี้เสียออกไป รับประกันว่าผลกำไรของเหล่าบิ๊กบอสในวอลล์สตรีทจะสามารถนำไปขึ้นเงินได้อย่างราบรื่นแล้ว ผลกำไรจากการผูกขาดตลาดเอเชียในภายหลัง วอลล์สตรีทยังสามารถรับเงินปันผลในฐานะผู้ถือหุ้นในนามได้อีกด้วย ทีนี้ คุณช่วยบอกผมหน่อยสิครับ ว่าการที่สินทรัพย์ภายใต้ชื่อของโกลด์แมนแซคส์และเจพีมอร์แกนเข้ามาบูรณาการในเอเชีย มันไปล่วงละเมิดความมั่นคงของชาติข้อไหนกัน?!”