บทที่ 230 สอนด้วยมันฝรั่ง

"E4! แกกดเป็น F7 ได้ยังไงห๊ะ?"

หานเจิงเตะลังไม้ลอยละลิ่ว ฝุ่นดินเหลืองคลุ้งกระจายสูงระดับเอว

บริเวณรอบนอกฐานทัพ 061 หนิงชวน เหมืองแร่หมายเลขสามที่ถูกทิ้งร้าง

แกนนำระดับผู้บังคับหมู่และผู้บังคับหมวดที่ถูกดึงตัวมาจากแต่ละกองพันจำนวนหกสิบคน สวมชุดฝึกไร้เครื่องหมาย ยืนเรียงกันเป็นห้าแถว

ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมา ภายในเหมืองแร่มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างระงับความโกรธของหานเจิงเท่านั้น