บทที่ 105 พื้นที่มิติซ้อนทับหลอมรวม

ถังชิงเสวียนหลบสายตาอย่างกระอักกระอ่วน เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกขยะแขยงกับท่าทางเหน็บแนมของอู๋เสียนอยู่ไม่น้อย

แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อตัวเธอเองที่เป็นฝ่ายทำผิดก่อน

"เที่ยวพี่ พวกเราออกเดินทางกันได้หรือยังคะ"

ถังชิงเสวียนพยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ

"จริงด้วยๆ ออกเดินทางก่อนดีกว่า!" ถังเที่ยวเที่ยวเป็นคนนำทางด้วยความกระตือรือร้น "พี่ชิงเสวียนวางใจได้เลยค่ะ พวกเราไม่ถ่วงแข้งถ่วงขาพี่แน่นอน"