บทที่ 121 สายตาอันเหนือชั้นของท่านอาสามเสวีย

"วางใจเถอะ อู๋เสียนเป็นลูกศิษย์รักของพี่สาวคนนี้นะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในขณะที่ทั้งสองกำลังกล่าวคำปราศรัยตามมารยาท ถังชิงเสวียนและหลี่จ้านอิงก็เดินเข้ามาสมทบ

คุณป้าหลี่จ้านอิงย่อมให้ความห่วงใยและชื่นชมอู๋เสียนอย่างสุดซึ้ง

ทว่าบรรยากาศระหว่างเซวียหลิงหลิงกับถังชิงเสวียนกลับดูมีความประชดประชันกันเล็กน้อย ทำให้สถานการณ์โดยรวมดูน่าอึดอัดใจสำหรับทั้งสองคน

หลังจากพูดคุยเรื่องเหมืองแร่แห่งใหม่เสร็จสิ้น อู๋เสียนก็รีบดึงตัวเซวียหลิงหลิงขอตัวลากลับทันที