บทที่ 173 ผู้เล่นตัวหลักเข้าประจำการ

เซวียเจิ้งอิงที่ได้รับข่าวล่วงหน้าจึงกล่าวขึ้นอย่างได้จังหวะว่า "ทำไมหรือครับ? พี่หวงคงไม่ได้ดูถูกน้องสาวผมหรอกใช่ไหม? น้องสาวผมเป็นถึงนักเรียนหัวกะทิจากสำนักฝึกหัดยมโลกเลยนะ"

"ไม่ใช่แบบนั้น..." รองประธานหวงทำหน้ามึนงง "ลิลลี่ ลูกไม่เคยดูถูกสโมสรทั่วไปไม่ใช่หรือไง?"

"พ่อคะ~ พ่อไม่เข้าใจหรอก สโมสรราชาภูตผีไม่เหมือนที่อื่น" หวงลิลลี่กล่าวด้วยแววตามุ่งมั่นและร้อนแรง "ที่นั่นมีสิ่งที่หนูต้องการอยู่"

"สิ่งที่ลูกต้องการหรือ?" รองประธานหวงยิ่งสับสนหนักเข้าไปใหญ่ เขามีหรือจะไม่รู้ว่าลูกสาวตัวเองต้องการอะไร? ก็ไม่ใช่แค่ม้วนภาพขยะที่ดูดีแต่ไร้น้ำยาพวกนั้นหรอกหรือ? ปัญหาคือ สโมสรราชาภูตผีไม่ใช่สายยมโลกหรอกหรือ? สายยมโลกจะมีม้วนภาพหนุ่มหน้ามนไว้ให้เชิดหน้าชูตาได้จริงหรือ?

"รุ่นพี่วางใจได้เลยค่ะ ฉันจะดูแลลิลลี่เหมือนน้องสาวแท้ๆ" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างจริงจัง "คุณไม่ได้อยากเห็นลิลลี่ลงแข่งในลีกระดับแกนทองคำมาตลอดหรือคะ? เชื่อฉันเถอะ วันนั้นจะมาถึงในเร็วๆ นี้แน่นอน"