บทที่ 175 พี่ชายขุยไม้

ในวันนี้ พวกเขารอคอยกันมานานแสนนาน อันที่จริงก็ไม่ได้นานเท่าไรนัก เพราะสโมสรราชาภูตผีเติบโตอย่างรวดเร็วเหลือเกิน ในไม่กี่นาทีก่อนการแข่งขันเลื่อนระดับจะเริ่มขึ้น เมืองเย่าหยางทั้งเมืองก็ตกอยู่ในสภาพคึกคักอย่างถึงที่สุด บรรดาบริษัทและตระกูลต่างๆ ต่างก็เฝ้าจับตาดูการแข่งขันเลื่อนระดับครั้งนี้อย่างใกล้ชิด เพราะสำหรับธุรกิจเล็กๆ และตระกูลท้องถิ่น การผงาดขึ้นของสโมสรราชาภูตผี รวมถึงเส้นทางในลีกการแข่งขันหลังจากนี้ ย่อมกลายเป็นดัชนีชี้วัดทางเศรษฐกิจของเมืองเย่าหยางไปโดยปริยาย

ในห้องทำงานของนายกเทศมนตรี เฉินซื่อหลงจัดการธุระประจำวันเสร็จสิ้นตั้งแต่เนิ่นๆ และเฝ้าดูอยู่หน้าจอถ่ายทอดสดด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ ใครจะไปคิดว่าเมืองเย่าหยางที่เงียบเหงาซบเซามานานหลายปี จะถูกสโมสรแห่งหนึ่งพลิกฟื้นจนกลับมามีชีวิตชีวาได้จริงๆ? ภาพความเจริญรุ่งเรืองที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาของเมืองเย่าหยางในปัจจุบัน ไม่ใช่ภาพที่นายกเทศมนตรีรุ่นแล้วรุ่นเล่าเฝ้าฝันหาหรอกหรือ? ในระหว่างที่ทอดถอนใจ บนใบหน้าของเฉินซื่อหลงกลับฉายแววสิ้นหวังและขมขื่น น่าเสียดายที่เมืองเย่าหยางในปัจจุบัน ไม่เหมาะกับการพัฒนาสโมสรเสียแล้ว... นั่นคือเหตุผลพื้นฐานที่เขาไม่ค่อยสนับสนุนให้เซวียหลิงหลิงกลับมาสร้างสโมสรในตอนแรก

ภายในช่องถ่ายทอดสดต่างๆ โฆษณาผู้สนับสนุนฉายสลับเปลี่ยนหมุนเวียนไปมา ข้อความในหน้าแชทไหลทะลักอย่างต่อเนื่อง ไม่นานนักการนับถอยหลังสิ้นสุดลง ศึกตัดสินในการแข่งขันเลื่อนระดับก็เปิดฉากขึ้นในที่สุด

"เฮ้ย! พวกคนที่สโมสรจ้านเทียนนั่นเป็นใครกัน? ไม่เคยเห็นหน้าเลยแฮะ?”

“ตัวแทนจากข้างนอกหรือเปล่า?”