บทที่ 218 สุนัขของชนชั้นสูงอย่างแท้จริง

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำเอาทุกคนในที่นั้นถึงกับหนังหัวชา ไม่เพียงแค่กลุ่มของอู๋เสียนเท่านั้น แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันจากสโมสรเทพสุนัขก็ยังตกอยู่ในความตื่นตะลึงและสับสนวุ่นวาย "นั่น... นั่นมันตัวอะไรกัน?" ยอดฝีมือจากสโมสรเทพสุนัขคนหนึ่งถามด้วยความตกใจ ผู้เข้าแข่งขันข้างๆ เสียงสั่น "มะ... เหมือนจะเป็นเสียงของปรมาจารย์หลู่ แล้วก็เสียงของรุ่นพี่หลูเว่ยด้วย”

“ล้อเล่นน่า? พวกเขาตายในสนามรบต่างโลกไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ?" สีหน้าของผู้เข้าแข่งขันจากสโมสรเทพสุนัขเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน การกลายร่างของสุนัขร้ายทั้งสามตัวก็ยังดำเนินต่อไป ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง พวกมันสูญเสียสติและเหตุผลไปอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นมอนสเตอร์ครึ่งคนครึ่งสุนัข กลิ่นอายบนร่างดุร้ายผิดปกติ ดวงตาสีแดงฉานเย็นเยียบจ้องมองทุกคนในที่นั้น และเริ่มโจมตีทุกคนอย่างไม่เลือกหน้า สถานการณ์วุ่นวายขึ้นมาทันที เมื่อประธานหวังเห็นเช่นนั้น สีหน้าก็เขียวคล้ำ "พวกโง่ที่ไม่ยอมฟังคำเตือน ให้โอกาสแล้วยังไม่รู้จักคว้าไว้ จะไปโทษใครได้ล่ะ?”

“มัวยืนบื้ออยู่ทำไม? ถอยสิ!" เขาหันไปสั่งลูกน้องด้วยสายตาเย็นชา ชุยเหวินเซวียนมองภาพทั้งหมด แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ในที่สุดเขาก็ยืนยันข้อสันนิษฐานในใจได้ "ดี ดีมาก ที่แท้พวกชนชั้นสูงก็ทำเรื่องแบบนี้ในมณฑลเทียนเฟิงนี่เอง!" แผนภาพเทพบนหัวชุยเหวินเซวียนเปล่งประกายเจิดจ้า พลังวิญญาณรอบตัวพุ่งสูงขึ้น ดวงตาที่ผ่านโลกมามากฉายแววแห่งความโกรธแค้น พริบตาเดียว ร่างที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความยุติธรรมหลายร่างก็บินออกมาจากแผนภาพเทพ มุ่งหน้าเข้าปิดล้อมประธานหวัง เซียนปราบมารใบหน้าเย็นชา ด้านหลังปรากฏแสงกระบี่สีทองหนาแน่น กลายเป็นพายุกระบี่พุ่งเข้ากดดันประธานหวัง เมื่อต้องเผชิญกับการบีบคั้นอย่างหนักของชุยเหวินเซวียน ประธานหวังกลับแสยะยิ้มเย็นชา "ไอ้แก่ กับไอ้เด็กนั่น สักวันฉันจะบดขยี้พวกแกให้เป็นผุยผง!" พูดจบ แผนภาพเทพบนหัวก็บิดเบี้ยวราวกับมิติถูกบิดเบือน แล้วพาลูกน้องทั้งหมดหายเข้าไปในมิติที่บิดเบี้ยวนั้น "ฮ่าฮ่า เล่นกับพวกเศษสวะพวกนี้ไปเถอะ! สักวันหนึ่ง แกก็จะกลายเป็นตัวแบบนี้เหมือนกัน!"

ตูม! ตูม! ตูม! การโจมตีของชุยเหวินเซวียนสะเทือนฟ้าดิน แต่ก็ไม่สามารถรั้งประธานหวังและลูกน้องไว้ได้ โชคดีที่สุนัขร้ายกลายพันธุ์ทั้งสามตัวถูกพายุกระบี่ตรึงไว้กับพื้น นอนหายใจรวยริน "พวกมัน... เป็นคนเหรอ?!" เซวียเจิ้งอิงดูเหมือนจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงถามชุยเหวินเซวียนด้วยความไม่เชื่อ ชุยเหวินเซวียนไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินเข้าไปจัดการสุนัขร้ายกลายพันธุ์ทั้งสามตัวอย่างรวดเร็ว อู๋เสียนเข้าไปตรวจสอบศพของสุนัขร้ายทั้งสามตัว สีหน้าของเขาก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมา ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกว่ากลิ่นอายและคลื่นพลังของสุนัขร้ายทั้งสามตัวนี้ คล้ายกับสถานการณ์ของจางหมาจื่อในตอนนี้ เพียงแต่ไม่เสถียรเท่า เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียด ก็มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเอง สุนัขร้ายทั้งสามตัวนี้ก็เหมือนกับจางหมาจื่อ อยู่ในสถานะครึ่งคนครึ่งภาพวาด แต่เมื่อเทียบกับสถานะที่เสถียรของจางหมาจื่อ ทั้งสามตัวนี้ดูเหมือนจะเป็นผลผลิตจากการดัดแปลงที่ชั่วร้ายมากกว่า ชุยเหวินเซวียนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยสายตาเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ในวินาทีนี้เองที่อู๋เสียนสัมผัสได้ถึงความน่ารังเกียจและความเลวทรามของพวกชนชั้นสูง ให้ตายเถอะ พวกมันเลี้ยงพวกคนชั้นล่างอย่างเราเป็นสุนัขจริงๆ ด้วย! ก่อนหน้านี้คิดว่าพวกตระกูลหวังเป็นแค่สุนัขรับใช้ของชนชั้นสูง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะยังเด็กเกินไป พวกตระกูลหวังนี่แหละคือสุนัขของชนชั้นสูงอย่างแท้จริง! มิน่าล่ะตอนที่เขาชิงปลอกคอทองคำไป พวกมันถึงมีปฏิกิริยารุนแรงนัก ที่แท้ก็โซ่ล่ามสุนัขของเจ้านายนี่เอง "ประธานชุย นี่คือฝีมือของพวกชนชั้นสูงงั้นหรือ?" อู๋เสียนไม่เข้าใจ "พวกมันทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร?”

“พวกมันอาจจะคิดว่าสุนัขที่เป็นแค่ภาพวาดมันน่าเบื่อล่ะมั้ง" ชุยเหวินเซวียนตอบเรียบๆ เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า พูดง่ายๆ ก็คือ สุนัขที่เป็นภาพวาดไม่มีจิตสำนึก เป็นแค่เปลือกกลวงๆ ชนชั้นสูงรู้สึกว่าสุนัขแบบนี้ไม่สนุก อยากได้สุนัขที่มีจิตสำนึก สามารถกระดิกหางให้พวกมันได้ "ตอนแรกฉันก็คิดว่าตระกูลหวังแค่กำลังคัดเลือกลูกน้องที่เหมือนกับพวกมัน ไม่คิดเลยว่า..." ชุยเหวินเซวียนถอนหายใจอย่างหม่นหมอง อู๋เสียนสูดลมหายใจลึก ในใจรู้สึกหนักอึ้ง เขารีบเรียกขุนพลยมบาลทั้งสิบออกมา เพื่อทำพิธีส่งวิญญาณให้กับศพทั้งสาม ในสายตาของตระกูลหวังและชนชั้นสูง ทั้งสามคนนี้อาจจะเป็นแค่สุนัขที่ไม่เชื่อง แต่ในสายตาของพวกเขา ทั้งสามคนคือมนุษย์ที่มีศักดิ์ศรี อย่างน้อยก็ไม่ได้เหมือนคนตระกูลหวัง ที่ยอมลดตัวลงไปเป็นสุนัขด้วยความเต็มใจ