บทที่ 237 พลังวิญญาณระดับห้า การบรรลุวิชา

เรื่องความรู้สึกผูกพันอะไรนั่น มันเป็นเรื่องของหลังจากนั้นต่างหาก

"พี่สะใภ้มีสถานะพิเศษแบบนี้ ให้อยู่กับพวกเราจะปลอดภัยเหรอคะ?" เซวียหลิงหลิงถามด้วยความกังวล

"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ที่นี่ไม่มีใครหน้าไหนจะทำอันตรายราชินีอย่างฉันได้หรอก" คุนโย่วเหนียงยิ้มอย่างมั่นใจ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้แล้วเสริมว่า "ยกเว้นไอ้ไก่ตัวผู้นั่นนะ"

อู๋เสียนยิ้มแหยๆ แกล้งทำเป็นมองนกมองไม้ไปเรื่อย

เซวียเจิ้งอิงวิเคราะห์อย่างจริงจัง "ให้อยู่ในสโมสรคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ พอดีฉันรับผิดชอบดูแลค่ายหน้าด่านอยู่ ก็เลยว่าจะให้โย่วเหนียงไปอยู่ที่นั่นแทน น่าจะปลอดภัยกว่าเยอะ"