บทที่ 242 อัญเชิญเทพจุติอีกครั้ง

ในตอนนี้ ม้วนภาพแกนทองคำภูตศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองใบ ก็ไม่ต่างอะไรกับพระพุทธรูปดินเหนียวข้ามแม่น้ำ ที่วิญญาณภูตภาพเริ่มแตกสลายลงอย่างรวดเร็ว

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าก็คือ ความแข็งแกร่งของม้วนภาพแกนทองคำของอีกฝ่าย

พลังของเต่าเทพทมิฬและงูยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ ถูกม้วนภาพแกนทองคำหลายใบของอีกฝ่ายกดทับไว้อย่างสิ้นเชิง

พลังในส่วนของมหาสมุทรก็ถูกมังกรตัวนั้นสยบไว้จนหมดสิ้น ไม่สามารถแสดงอานุภาพออกมาได้เลย ส่วนความสามารถพิเศษบางอย่างของม้วนภาพภูตศักดิ์สิทธิ์ ก็ถูกพวกม้วนภาพแกนทองคำสายวิญญาณกดทับไว้อย่างไร้ปรานี

เพียงชั่วครู่เดียว ทั้งเต่าเทพทมิฬและงูยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ก็เหมือนถูกบีบคอและอุดจมูกพร้อมกัน