บทที่ 270 เก้าองครักษ์เทพเย่าหยาง

ประเด็นสำคัญก็คือ ศาลเจ้าที่สามารถหลอมรวมเข้ากับม้วนภาพแห่งฟ้าดิน 【เมืองเย่าหยาง】 ได้

ในขณะเดียวกัน เมืองเย่าหยางก็ตั้งอยู่ภายใต้กฎแห่งฟ้าดินของโลกมนุษย์ ซึ่งเปรียบเสมือนตัวกลางในการเชื่อมต่ออย่างแนบเนียน

"มีหวังแล้ว แบบนี้มีหวังแล้วล่ะ!" เฉินซื่อหลงพูดด้วยความตื่นเต้น "ทำไมก่อนหน้านี้ผมถึงคิดไม่ถึงนะเนี่ย? ต่อให้หลอมรวมเข้ากับม้วนภาพแห่งฟ้าดินของเมืองเย่าหยางได้ มันก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว!"

"ถ้าหลอมรวมเข้ากับเมืองเย่าหยางได้ ก็น่าจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งและประคับประคองเมืองเย่าหยางไว้ได้บ้างใช่ไหมครับ?" อู๋เสียนวิเคราะห์

"มีความเป็นไปได้สูงมาก" เฉินซื่อหลงยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น "ผมจะสั่งให้คนของสถาบันวิจัยเฝ้าติดตามผลอย่างใกล้ชิด ถ้ามันได้ผลจริงๆ ก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพวกนักวาดม้วนภาพสายเทพปีศาจพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว"