บทที่ 286 ต้นอบเชยจันทร์แกนทองคำ

"เอาเถอะ" คุนโย่วเหนียงถอนหายใจอย่างเสียดาย

แต่อย่างน้อยแนวคิดม้วนภาพนั่นก็ทำให้เธอได้ข้อคิดอะไรหลายอย่าง

สิ่งมีชีวิตต่างโลกจะบำเพ็ญเพียรและวิวัฒนาการได้ ก็ต้องอาศัยการทำความเข้าใจเส้นสายกฎเกณฑ์ในแกนพลังเทพของตัวเอง แล้วคลำทางสร้างโครงสร้างกฎเกณฑ์ที่ซับซ้อนและสมบูรณ์ยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ

เส้นสายกฎเกณฑ์มันมีทางแยกมากมายนับไม่ถ้วน ไม่มีใครรู้หรอกว่าเส้นทางไหนจะเหมาะกับตัวเองที่สุด

แต่แนวคิดม้วนภาพของอู๋เสียน กลับเหมือนการชี้ทางสว่างให้เธอ แถมยังเป็นทางลัดที่ดีที่สุดซะด้วย