บทที่ 332 เมืองเฟิงตู, นรกสิบแปดขุม

เพราะม้วนภาพอาณาเขตทั้งสองใบเชื่อมโยงกันอยู่ ขั้นตอนการวาดทั้งหมดจึงดำเนินไปเกือบจะพร้อมๆ กัน

เพื่อไม่ให้เป็นการเร่งอาจารย์สาว อู๋เสียนจึงจงใจวาดให้ช้าลงนิดหน่อย

แต่ตอนหลังถึงเพิ่งรู้ว่า เขาคิดไปเองทั้งนั้น

สถานีต่อไปจากหมู่บ้านผีป่า คือตำหนักสะกดวิญญาณ ซึ่งวาดไม่ค่อยยากเท่าไหร่ โครงสร้างโดยรวมก็ไม่ได้ซับซ้อนมาก

วิญญาณคนตายเมื่อมาถึงที่นี่จะได้ดื่มน้ำสะกดวิญญาณ จากนั้นก็จะเริ่มสารภาพความจริงและบาปกรรมที่เคยก่อ เพื่อเตรียมตัวรับคำพิพากษาในขั้นตอนต่อไป