บทที่ 339 การทำงานของยมโลกกับพี่สาวเมิ่งผอ

โชคดีที่เขาไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เลย ใครจริงใครปลอม ในใจของทุกคนย่อมมีมาตรฐานคอยชั่งตวงอยู่แล้ว

สมัยก่อนในชาติที่แล้ว หลังจากที่พวกเพื่อนบ้านญี่ปุ่นลอกเลียนแบบวัฒนธรรมไป อย่างน้อยพวกเขาก็ยังรู้จักนำมาดัดแปลงให้เข้ากับท้องถิ่นของตัวเอง แต่พอมองดูตระกูลจ้าวในตอนนี้ การเลียนแบบของพวกเขากลับดูงุ่มง่ามเกินไปหน่อย เป็นการลอกมาทั้งดุ้นแบบทื่อๆ คนที่มองเป็นย่อมดูออกถึงความแตกต่าง

"จะว่าไป พวกเราจะไปสำนักวิญญาณกันเมื่อไหร่ล่ะ?" อู๋เสียนถามด้วยความตื่นเต้น

"ใกล้แล้วล่ะ" เซวียหลิงหลิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "รอจนกว่าแนวคิดมหาจักรพรรดิผีของอาจารย์จะสมบูรณ์แบบ วินาทีนั้นแหละคือวันที่ตระกูลเซวียของเราจะได้หวนคืนสู่เขตแดนเทพวิญญาณอีกครั้ง"

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็ตัดสินใจว่าจะช่วยเร่งความเร็วให้พี่สาวอาจารย์สักหน่อย เขาจึงอาศัยข้ออ้างเรื่องการสนทนาธรรมผ่านม้วนภาพ คอยพูดจาตะล่อมชี้แนะและเตือนสติอยู่กลายๆ เพื่อช่วยให้พี่สาวอาจารย์สามารถสร้างมหาจักรพรรดิผีออกมาได้โดยเร็วที่สุด