บทที่ 410 ท้องฟ้ามืดมิดและคำสาปส่งวิญญาณ

อู๋เสียนพูดหยอกล้อ "ทางฝั่งเทพธิดานั่นเป็นราคาเพื่อนกันน่ะครับ คุณจะเอาไปเทียบไม่ได้หรอก"

"เอาเถอะครับ" หม่าเถิงอวิ๋นเบ้ปากอย่างเสียดาย "ว่าแต่พี่อู๋ไปรู้จักกับเทพธิดาได้ยังไงครับ?"

"ก็เป็นเรื่องของโชคชะตาและรสนิยมที่ตรงกันน่ะครับ"

หม่าเถิงอวิ๋นฟังแล้วก็ได้แต่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

"ตอนนี้ยี่สิบแปดดาวนักษัตรของผมได้เข้าสู่อาณาเขตเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อย่างเป็นทางการแล้ว อธิบายแบบนี้คงเข้าใจแล้วนะครับ" อู๋เสียนตอบอย่างสงบนิ่ง