บทที่ 456 คุณย่านักวาดม้วนภาพโบราณของผม

หรือจะให้โหดกว่านั้น ก็คือต่ออายุขัยให้แค่หนึ่งวันไปก่อน ยังไงเดี๋ยวก็ต้องไปตายในสนามรบอยู่ดี

ข้อดีคือประหยัดทรัพยากร ข้อเสียคือดูอนาถไปหน่อย

แต่คนที่มาอยู่ยมโลกได้เนี่ย ก็ถือว่าตายไปแล้วครั้งนึงทั้งนั้น จะมาสนเรื่องอนาถอะไรอีกล่ะ?

และกุญแจสำคัญของเรื่องนี้ ก็ขึ้นอยู่กับต้าหวังจวิน (ราชาเห็ดรา) นั่นแหละ

ตอนนี้ ในฟาร์มเห็ดภายในถุงจักรวาล ต้าหวังจวินยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก ทุกวันมันต้องใช้เวลามากมายไปกับการทำความเข้าใจเส้นสายกฎเกณฑ์ที่ (ดูเหมือน) จะไม่มีประโยชน์อะไรเลย