บทที่ 466 แมลงยักษ์กับปากยักษ์ใช่ไหม?

"ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่ถ้ามีโอกาสก็ต้องแย่งชิงความดีความชอบมาให้ได้" ผู้อาวุโสคนหนึ่งเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง "เพราะยังไงเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่โต คนทั้งโลกต่างจับตามอง

ถ้าสามารถสร้างชื่อเสียงจากเรื่องนี้ได้ ย่อมเป็นผลดีต่อทั้งตัวหลานและตระกูลจ้าวของเรา"

"ท่านอาไม่ต้องห่วง หลานรู้ว่าต้องทำยังไง" จ้าวชิงเหอแอบยิ้มเย็นชาในใจ

การจะไปช่วยตระกูลเซวียและสโมสรยมโลกน่ะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่การต่อต้านเทพมารนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็น

จะว่าไป ตอนนี้เมืองเย่าหยางพังพินาศไปแล้ว ตระกูลเซวียคงจะลำบากน่าดูเลยใช่ไหม?