บทที่ 520 มิได้นะ มิได้เด็ดขาด!

เทพแท้จริงอีกสามองค์อย่างราชันพฤกษาครามเองก็สัมผัสได้เช่นกัน "ดูไม่เหมือนมนุษย์ และก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากต่างมิติด้วย”

“เมื่อพิจารณาจากกลิ่นอายและพลังแล้ว ดูเหมือนจะเป็นจิตวิญญาณม้วนภาพมากกว่านะ" จักรพรรดิวิญญาณแห่งมิติเสริม "แต่จิตวิญญาณม้วนภาพจะมีพลังมากมายขนาดนี้ได้ยังไง" เขี้ยวแห่งสมุทรแสดงความสงสัย "ปรากฏการณ์ฟ้าดินระดับนี้ แทบจะเทียบเท่ากับพวกเราได้เลยนะ" ราชันพฤกษาครามคาดเดา "หรือว่าโลกมนุษย์จะสร้างเทพแท้จริงขึ้นมาได้แล้ว”

“ไม่เคยได้ยินเลยนะ ถ้ามีเทพแท้จริงจากม้วนภาพถือกำเนิดขึ้นมาจริงๆ พวกเราก็ต้องรู้สิ" ในระหว่างที่กำลังสงสัยกันอยู่นั้น ร่างอวตารของเทพแท้จริงทั้งสี่ก็ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ประตูนรกยมโลก

ทว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นกลับเป็นภาพที่ทำให้ต้องตะลึงจนตาค้าง พวกเขาเห็นลิงเทพรูปงามท่าทางเหมือนมนุษย์ กำลังถูกโซ่ตรวนของยมทูตขาวดำมัดมือทั้งสองข้างไว้ ดวงตาอันซุกซนมองสำรวจทุกสิ่งทุกอย่างในปรโลกด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ผู้มีพระคุณน้อย ที่นี่คือยมโลกในตำนานงั้นเหรอ" พี่ลิงถามด้วยความตื่นเต้น "ใช่แล้วล่ะ" ตู้ตี้ฟานที่ควบคุมยมทูตขาวดำตอบกลับพร้อมรอยยิ้มบางๆ สายตาส่งซิกกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคนที่อยู่นอกประตูนรก "รบกวนท่านหัววัวท่านหน้าม้าช่วยเปิดประตูให้หน่อยนะ" เพื่อนร่วมงานทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกัน พลางควบคุมหัววัวหน้าม้าให้เปิดประตูเมือง "ทำงานเร็วจริงๆ เลยนะ ยินดีต้อนรับพี่ลิงครับ”

“ฮี่ๆๆ" พี่ลิงหัวเราะชอบใจ "ผู้มีพระคุณน้อยทั้งสองเกรงใจเกินไปแล้ว ที่แท้ผู้มีพระคุณน้อยก็เป็นเทพผีแห่งยมโลกนี่เอง เสียมารยาทแล้วๆ"