บทที่ 526 หุบเหวแปรปรวน บรรพบุรุษทุกฝ่ายชุมนุม

อู๋เสียนไม่เข้าใจ "สมรภูมิที่สิบห้ามันพิเศษยังไงเหรอครับ"

"แต่ละฝ่ายต่างก็กำลังคิดหาวิธีที่จะเข้าใกล้โลกเลือดเนื้อที่ฝังมรดกม้วนภาพโบราณเอาไว้ให้ได้" เฟิงซวี่อธิบาย "และสมรภูมิที่สิบห้า ก็คือแนวหน้าสุดในการสำรวจและทะลวงเข้าสู่แหล่งโบราณสถานม้วนภาพโบราณยังไงล่ะ"

"โลกเลือดเนื้อแห่งนั้นงั้นหรือ" อู๋เสียนเคยไปที่โลกเลือดเนื้อแห่งนั้นมาก่อน "ให้ผู้อาวุโสแมลงซากศพขุดเจาะทะลวงเข้าไปเลยไม่ได้เหรอครับ"

"ไม่ได้หรอก" คุณตาเฟิงซวี่ส่ายหน้า "ตอนที่กองกำลังของแต่ละฝ่ายถอนกำลังออกมา โลกเลือดเนื้อแห่งนั้นก็ถูกคลื่นทะเลเลือดกลืนกินไปแล้ว และจากข้อมูลที่ผู้อาวุโสพยาธิตัวกลมสำรวจมา โลกเลือดเนื้อแห่งนั้นได้ถูกผนึกไว้ด้วยพลังเลือดเนื้ออันมหาศาล ทำให้ยากที่จะบุกทะลวงเข้าไปได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด