บทที่ 547 พระแม่หนวี่ป๋า

"หนีไปแล้วเหรอ? ไม่คิดจะอยู่คุยกันหน่อยหรือไง"

อู๋เสียนในร่างสถิตเทพเจ้าแห่งโชคลาภ แอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เมื่อหันมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ากลุ่มของพี่สักลายและสวีลู่ตามมาสมทบแล้ว

เมื่อเห็นอู๋เสียนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเทพเจ้าแห่งโชคลาภด้วยตาตัวเอง แต่ละคนก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"นี่คือสภาวะการหลอมรวมของม้วนภาพคู่ชีวิตสินะ" สวีลู่ซึ่งมีความรู้กว้างขวาง ย่อมเคยได้ยินความลี้ลับของม้วนภาพโบราณมาบ้าง