บทที่ 552 ดวงตาทองคำแห่งเทพดารา ไก่ตะวันกับอวี้ป๋อหลิงปรากฏตัว

ที่ก้นหลุมลึกอันมืดมิด เส้นใยเห็ดราพันกันยุ่งเหยิงราวกับใยแมงมุม

ได้ยินเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของวิญญาณชั่วร้ายลูซิเฟอร์แว่วมาเป็นระยะ

"ดูดให้ตายไปเลย~!" ราชาเห็ดราหัวเราะร่าอย่างได้ใจ แต่วินาทีต่อมาสีหน้ากลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย "เวรเอ๊ย นี่มันเผยร่างจริงแล้วเหรอเนี่ย"

อู๋เสียนฟังแล้วก็งงเป็นไก่ตาแตก "เกิดอะไรขึ้นครับ"

"มันกลายพันธุ์เป็นตัวประหลาดไปแล้วสิ" ราชาเห็ดราอธิบาย "เส้นสายกฎเกณฑ์เกิดความสับสนวุ่นวายจากรากฐานเลย คล้ายๆ กับพลังของสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่สูญเสียการควบคุมนั่นแหละ"