บทที่ 600 ฮวาถั่วซานขั้นหก นิมิตแดนสวรรค์

"ใช่ครับ" ผู้ว่าการหยางพยักหน้า "แต่เรื่องผลงานด้านม้วนภาพ ไม่ได้โดดเด่นเท่าท่านผู้ว่าการนะครับ"

"การจะไต่เต้าขึ้นมาจากชุมชนแออัดได้มันไม่ง่ายเลยนะ เอาเป็นว่าคุณเรียกเสี่ยวจางมาหาฉันหน่อยสิ ฉันจะช่วยชี้แนะอะไรให้เขาหน่อย"

ผู้ว่าการหยางดีใจมาก "ถ้าได้รับคำชี้แนะจากท่าน เสี่ยวจางต้องดีใจมากแน่ๆ ครับ"

หลังจากวางสายไปนาน อู๋เสียนก็ยังคงตื่นเต้นไม่หาย

ให้ตายสิ นี่มันยิ่งกว่าเขียนคำว่า "มหาปราชญ์ผู้ทรงธรรม" ไว้บนหน้าซะอีก