บทที่ 603 สวนท้อสวรรค์, ศิษย์พี่รอง

ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าสวนท้อสวรรค์อยู่ที่ไหน แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา

ก็ในเมื่อมีเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่เป็น "คนในพื้นที่" ของสวรรค์คอยนำทางอยู่นี่นา

"ให้ตายสิ" เจตจำนงของเทพเจ้าแห่งโชคลาภบ่นอุบ "ข้าอุตส่าห์เป็นถึงเทพเจ้าแห่งโชคลาภผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้กลับต้องมาคลุกคลีทำเรื่องไร้สาระกับพวกแกเนี่ยนะ"

"แหม~ พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะครับ" อู๋เสียนหัวเราะร่วน "พวกเราก็แค่ทำตามเนื้อเรื่องปกติไม่ใช่เหรอครับ"

เทพเจ้าแห่งโชคลาภถอนหายใจอย่างจำยอม และช่วยนำทางให้ทั้งสองอย่างเงียบๆ