บทที่ 616 โคมวิเศษดอกบัว, เทพเจ้าเหมันต์ขั้วน้ำแข็ง

แน่นอนว่า ถ้าไม่มีหลิวเหยียนชาง เฉินเซียงก็คงไม่ใช่เฉินเซียงหรอกนะ

"อ้อ จริงสิ แล้วตอนแรกคุณลงมาได้ยังไงครับ แล้วคนแบบคุณยังมีเหลืออยู่อีกเยอะไหม" อู๋เสียนถามต่อ

"อาศัยช่วงชุลมุนหนีลงมาน่ะค่ะ" หยางฉานถอนหายใจอย่างขมขื่น "ส่วนคนที่เหลือรอดในกลุ่มอนุรักษ์นิยมอย่างพวกเรา คงเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบแล้วล่ะค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็รู้สึกสลดใจแทนเธอ

แต่มาคิดดูดีๆ แผนการเพาะพันธุ์โดยอาศัยองค์ประกอบของจิตวิญญาณดั้งเดิม มันก็ทำไปเพื่อการบรรลุเป็นเทพไม่ใช่เหรอ