บทที่ 633 อดีตอันยาวนาน

เมื่อได้ยินแบบนี้ อู๋เสียนก็เหมือนโดนฟ้าผ่าเข้ากลางแสกหน้า อึ้งไปพักใหญ่เลยทีเดียว

ขนาดเจตจำนงเทพเจ้าแห่งโชคลาภยังต้องโผล่มาตกใจกับข่าวนี้ด้วย

"อะ... อะไรนะ" อู๋เสียนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะถามย้ำเพื่อความแน่ใจ "ผะ... ผม... ผมถูกวาดขึ้นมางั้นเหรอครับ หมายความว่า ความจริงแล้วผมก็คือม้วนภาพม้วนหนึ่งงั้นเหรอ"

"ก็เพิ่งจะบอกไปไง ว่ามุมมองที่พวกเขามีต่อโลกใบนี้มันไม่เหมือนคนปกติ" เฟิงหลี่พูดอย่างใจเย็น "ดังนั้น ม้วนภาพที่พวกเขาวาดขึ้นมา ก็เอาหลักการปกติไปทำความเข้าใจไม่ได้เหมือนกัน

ในสายตาของคนแก่สองคนอย่างพวกเรา หลานก็คือพยานรักของหลงเอ๋อร์กับเฟิ่งเอ๋อร์ เป็นสายเลือดที่พวกเขาสร้างขึ้นมากับมือ