บทที่ 655 ร่องรอยทางประวัติศาสตร์

"หา?" อู๋เสียนงงเป็นไก่ตาแตก "ก็เป็นเจตจำนงของเทพแท้จริงเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ แล้วมันต่างกันยังไงล่ะ"

"อธิบายไม่ถูกหรอกนะ แต่รู้สึกว่ามันไม่เหมือนกัน" เทพเจ้าแห่งโชคลาภครุ่นคิดอย่างหนัก ปวดหัวตึบๆ "โดยเฉพาะตอนที่คุยกับเจตจำนงของพระแม่โฮ่วถู่เมื่อกี้ ความรู้สึกนี้ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ"

"หรือว่าคุณปู่จะคิดมากไปเองหรือเปล่าครับ"

อู๋เสียนทำหน้าแปลกๆ เริ่มสงสัยว่าเจตจำนงของเทพเจ้าแห่งโชคลาภอาจจะหมกมุ่นกับเรื่องโลกสุดพิศวงนี่มากเกินไปจนหลอนไปเองแล้ว

ก็เหมือนกับข่าวในชาติก่อน ที่พวกคนที่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องอะไรสักอย่างมากๆ ยิ่งหมกมุ่นก็ยิ่งเป็นบ้าเป็นหลัง จนมีอาการเหมือนคนสติแตกนั่นแหละ