บทที่ 687 สถานการณ์ในแต่ละพื้นที่

"จวนเจ้าเมืองผู้ปกครองงั้นหรือ?" อู๋เสียนชะงักด้วยความตกตะลึง "จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยหรือ?"

"ตอนนั้นฉันก็คิดว่าไม่จำเป็นเหมือนกัน มีคฤหาสน์ที่พออยู่ได้ก็พอแล้ว" ศิษย์พี่หญิงกล่าวอย่างจนใจ "แต่ก็ทนรับคำแนะนำของเหล่าขุนนางและกระแสความต้องการของประชาชนอย่างล้นหลามไม่ไหวนี่นา"

มุมปากของอู๋เสียนกระตุกเบาๆ

"นายไม่รู้หรอกว่าตอนนี้นายมีบารมีในตงเซิ่งเสินโจวมากขนาดไหน" ศิษย์พี่หญิงเดาะลิ้นด้วยความสะเทือนอารมณ์ "ทั่วทั้งเสินโจวมีศาลเจ้าของนายอยู่เต็มไปหมด ประชาชนนับไม่ถ้วนต่างก็บูชารูปปั้นของนายไว้ในบ้าน แม้แต่จวนเจ้าเมืองแห่งนั้น ก็เป็นประชาชนจากทุกสาขาอาชีพที่รวบรวมเงินทุนสร้างให้นายด้วยตัวเอง ทางกระทรวงการคลังอยากจะเบิกเงินไปจ่ายให้ ประชาชนก็หัวเด็ดตีนขาดไม่ยอมรับเงิน จนถึงตอนนี้ก็ยังยื้อกันอยู่อย่างนั้นแหละ"

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็ทั้งฉิวทั้งขำ