บทที่ 752 แมลงชั่วร้ายจะไม่มีวันตกเป็นทาส!

อู๋เสียนยิ้มอย่างเข้าใจและไม่ได้พูดอะไรมากนัก

ไม่ยากที่จะดูออกว่าไป๋จิ้งซินกับคนชั่วผู้นั้นยังพอมีความรู้สึกต่อกันอยู่บ้าง แม้จะไม่มาก แต่มันก็มีอยู่จริงๆ มีคำกล่าวไว้ว่า ความเกลียดก็คือความรู้สึกรูปแบบหนึ่ง หากในอนาคตคนชั่วผู้นั้นสามารถถูกชำระล้างได้ การจะส่งเสริมความรักครั้งนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

"ขอให้แม่นางไป๋วางใจเถอะ หากไม่มีอะไรผิดพลาด เธอคงจะได้รับอิสรภาพในเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน"

พูดจบ อู๋เสียนก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป เดิมทีเขาคิดจะกลืนกินแมลงชั่วร้ายที่ปีศาจเสื้อคลุมเหลืองเพาะเลี้ยงไว้พวกนี้ให้หมดเกลี้ยงในคราวเดียว แต่คิดไปคิดมา อย่าสร้างความลำบากให้ไป๋จิ้งซินจะดีกว่า นอกจากนี้ การหนีออกไปในครั้งนี้ของเขา ก็ต้องช่วยปกปิดร่องรอยให้ไป๋จิ้งซินด้วย

"ขอโทษด้วยนะแม่นางไป๋"